​جهان چرخه ای از تکرار...​​​​​​​

​ژئوپلیتیک

قلمرو سازي گفتماني در ژئوپليتيک

نویسندگان: افضلی رسول، بديعي ازنداهي مرجان، ذكي ياشار، كياني وحيد

 

قلمرو سازي در جغرافياي سياسي و ژئوپليتيک به عنوان يکي از مباحث پايه اي به شمار مي رود. قلمروسازي، يک ساختار سياسي انسان ساخت است که در پي تقسيم بندي فضا است. قلمرو سازي ذاتا سياسي و يا ماهيتا مشاجره آميز است و بدون تقسيم بي رحمانه فضا به بخش هاي جداگانه و تخصيص انحصاري فضا وجود نداشته است. از اين رو، قلمرو سازي يک فرايند هدفمند است و اهداف مختلفي مثل اقتصادي، امنيتي، هويتي، انگيزشي و يا حتي عاطفي را ممکن است دنبال نمايد. اما قلمرو سازي گفتماني «فرايندي است که بر مبناي آن افراد، گروه ها يا کشورهاي مسلط براي کنترل و مديريت فضاي جغرافيايي در راستاي نظم سياسي و ژئوپليتيکي مطلوب خود، به توليد گفتمان هايي اقدام مي کنند که در آن از اعمال قدرت صرف (قدرت سخت) براي کنترل فضا فراتر مي روند، طوري که، کساني که بر آن ها اعمال قدرت مي شود، خود متوجه چنين فرايندي نمي شوند (قدرت نرم)». با اين تعريف، مقاله حاضر درصدد است تا با استفاده از عناصر سه گانه «فضا»، «قدرت» و «هويت» به تبيين چگونگي فرايند شکل گيري قلمرو سازي گفتماني و با استفاده از طبقه بندي سه گانه: زمينه (دائمي يا موقتي)، چارچوب تحليلي (تبييني- تفسيري يا پسا ساختارگرا) و موضع سياسي (جانب دارانه يا بي طرف)، به روش تحليل گفتمان سيستماتيک و هدفمند در ژئوپليتيک انتقادي دست يافته و در نهايت با دستگاه سه گانه «گفتمان»، «سياست» و «هويت» لاکلا و موف به اين نتيجه دست يابد که چگونه دانش ژئوپليتيک انتقادي با استفاده از تحليل گفتمان درک و ساخته مي شوند.

 

شما می توانید این مقاله را از لینک روبرو دریافت کنید: دریافت مقاله